Книги жанра «Современная проза» на букву «J»

num: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
en: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
ru: А Б В Г Д Е Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я

 Название  Автор  Серия
обложка книги J J

Set in the future — a world where the past is a dangerous country, not to be talked about or visited — J is a love story of incomparable strangeness, both tender and terrifying.

Two people fall in love, not yet knowing where they have come from or where they are going. Kevern doesn't know why his father always drew two fingers across his lips when he said a world starting with a J. It wasn't then, and isn't now, the time or place to be asking questions. Ailinn too has grown up in the dark about who she was or where she came from. On their first date Kevern kisses the bruises under her eyes. He doesn't ask who hurt her. Brutality has grown commonplace. They aren't sure if they have fallen in love of their own accord, or whether they've been pushed into each other's arms. But who would have pushed them, and why?

Hanging over the lives of all the characters in this novel is a momentous catastrophe — a past event shrouded in suspicion, denial and apology, now referred to as What Happened, If It Happened.

J is a novel to be talked about in the same breath as Nineteen Eighty-Four and Brave New World, thought-provoking and life-changing. It is like no other novel that Howard Jacobson has written.

Jacobson Howard  
Ja wam pokażę!

Po wszystkich zawirowaniach sercowych (i finansowych) Judyta jest szczęśliwa. Książę na białym koniu, przebrany za socjologa w starym oplu, zakochał się, oświadczył i wyjeżdża do Stanów. Tosia odgraża się, że zda maturę. Ale w życiu Judyty pojawia się ktoś, kto wie lepiej, co będzie dla niej dobre. Czy wystarczy jej niezależności i uporu, by odnaleźć w końcu własną drogę? Trzecia część przygód Judyty – kobiety pełnej energii, temperamentu i (poza chwilami zwątpienia) humoru – z pewnością ucieszy nie tylko wielbicielki Nigdy w życiu! i Serca na temblaku. To ciepła i zabawna opowieść o tym, że nawet gdy na niebie nie ma ani jednej chmurki, trzeba być gotowym na niespodzianki, wobec których zdrowy rozsądek bywa bezradny…

Grochola Katarzyna  
обложка книги Jacob the Mutant Jacob the Mutant

Conceived of as a set of fragmentary manuscripts from an unpublished Joseph Roth novel, Jacob the Mutant is a novella in a perpetual state of transformation — a story about a man named Jacob, an ersatz rabbi and owner of a roadside tavern. But when reality shifts, so does Jacob, mutating into another person entirely.

Bellatin Mario  
Jak wytrzymać z mężczyzną

"Mężczyźni zostali stworzeni dla kobiet. Każde zwierzę da się wytresować. Mężczyzna też. Mężczyźni kochają jeść. Niekiedy kochają także kobietę. Nigdy jednakże nie kochają jej bardziej niż jeść." Książka Joanny Chmielewskiej dowcipnie ujmuje złożoność męskiej natury. Porady w niej zawarte pomogą niejednej kobiecie zrozumieć mężczyznę i mądrze z nim postępować. Panowie natomiast znajdą wiele ciekawostek na swój temat. Książka nie opuszcza list bestselerów. Dwukrotnie książka została nagrodzona tytułem As Empiku, jako najlepiej sprzedająca się polska książka w roku 1999 i roku 2000.

Chmielewska Joanna  
Jak Wytrzymać Ze Sobą Nawzajem

No i najgorsze ze wszystkiego: Mąż i Żona. Te właśnie istoty ludzkie, z zasady płci odmiennej niż nasza, wybieramy sami, dobrowolnie, z własnej i nieprzymuszonej woli zakładając sobie jarzmo na kark, jako też kajdany na ręce i nogi. Elementarna przyzwoitość, niekiedy także konieczność życiowa, zmusza nas do wytrwania przy własnej decyzji. Oczywiście, że i w takim wypadku również możemy się wypiąć, zrezygnować, oderwać od osoby i udać w siną dal, ale tu akurat nie o to chodzi. Tu mamy wytrzymać, no i pojawia się rozpaczliwe pytanie: JAK…?!

Chmielewska Joanna  
Jak wytrzymać ze współczesną kobietą?

Jedna z czytelniczek zadała mi pytanie, jak zrobić z ciapy mężczyznę. Odpowiadam – nie wiem. Ale po dłuższym zastanowieniu sięgnąłem do prezentu od żony sprzed kilku lat i zrozumiałem.

"Wszyscy mężczyźni doskonale wiedzą, czym, tak naprawdę, jest kobieta. Przyrządem wielofunkcyjnym, elastycznym, nadającym się do rozmaitego użytku. Jest to fakt i święta prawda. Umiejętność posługiwania się przyrządem posiadają jednakże tylko niektórzy, większość mężczyzn nie daje sobie z tym rady i psuje co może.

POPSUTY PRZYRZĄD ZAŚ NIE NADAJE SIĘ DO NICZEGO.

Tu należy zwrócić mężczyznom uwagę na osobliwą cechę, jaką prezentują bez mała na każdym kroku. Śrubokrętem posługują się do wykręcania śrubek, a poza tym najwyżej do czyszczenia paznokci, korkociągu używają przy butelkach z winem, samochodem jeżdżą, zarazem pilnie dbając o takie rzeczy jak olej, styki, świece, klocki hamulcowe, płyn do chłodnicy i wolne obroty. Wędkę z kołowrotkiem niech Bóg broni, żeby ktoś dotknął, broń myśliwską rozbierają i składają z troską wszechstronną i niemal ze łzami w oczach, do wszelkich przedmiotów martwych odnoszą się czule i tkliwie, dbając o ich potrzeby bardziej, niż o siebie samego, w pełni świadomi, iż zlekceważenie drobiazgu może mieć skutki katastrofalne.

A Z KOBIETĄ CO…?

Zmęczenie materiału jej nie dotyczy, oliwienie w grę nie wchodzi, gwałtowną zmianę funkcji przyrząd załatwi we własnym zakresie, konserwacja niepotrzebna, a na drobiazgi w ogóle można nie zwracać uwagi.

NIC BŁĘDNIEJSZEGO!

Kobieta, owszem, jest to przyrząd wielofunkcyjny, wymagający jednakże starannej pielęgnacji. Przy odpowiednim staraniu w pełni zdaje egzamin i może służyć do końca życia, wciąż w doskonałym stanie…

PRZEDE WSZYSTKIM KOBIETĘ NALEŻY SOBIE WYBRAĆ Z NAMYSŁEM I PIECZOŁOWICIE.

PODSTAWOWYM MĘSKIM BŁĘDEM JEST PODDAWANIE SIĘ WYBOROWI"

Dlaczego mężczyźni popełniają ten błąd? Jak go uniknąć? Jak powinien postępować mężczyzna? Jak funkcjonują kobiety? Na te pytania drogie panie (i panowie) odpowiedzi znajdziecie w książce Joanny Chmielewskiej "Jak wytrzymać ze współczesną kobietą" wydanej nakładem Wiedzy i Życia w 2003 r. Dostałem książkę w prezencie od żony na rocznicę ślubu. Podejrzewam, że to nie był przypadek, ale udowodnić tego ni mogę. Książka jest zabawna i pouczająca. Polecam.

Chmielewska Joanna  
обложка книги Jak z Obrazka Jak z Obrazka

Młoda kobieta, którą policja znajduje błąkającą się po cmentarzu w Los Angeles, nie pamięta, jak się nazywa. Kiedy zgłasza się po nią mąż, Cassie Barrett dowiaduje się ze zdumieniem, że jest nie tylko uznanym i wybitnym antropologiem, ale też żoną Aleksa Riversa, słynnego aktora jednego z najpopularniejszych hollywoodzkich gwiazdorów. Stopniowo wraca jej pamięć: szalony romans w Tanzanii, ważne odkrycie naukowe, którego tam dokonała, kariera Aleksa, za którą zapłacił emocjonalnym rozchwianiem. Ale Cassie nie może się odnaleźć w swoim luksusowym życiu i na pozór doskonałym małżeństwie. Kiedy znajduje w łazience test ciążowy z pozytywnym wynikiem, nagle wracają do niej ponure wspomnienia. Cassie czuje, że musi natychmiast uciec przed swoją przeszłością i przed Aleksem.

Picoult Jodi  
Je m’en vais

Prix Goncourt 1999

Quelques jours avant de mourir, l'assistant du personnage central (marchand d'art dont l'affaire périclite) le met sur la piste de pièces très rares enfouies dans les cales d'un navire échoué sur la banquise depuis 40 ans. Il part en expédition, et finit par ramener le trésor. Le soir même, quelqu'un pénètre dans l'atelier et le lui dérobe.

Très rapidement, la police localise le coupable. Pour des raisons qui ne vont pas tarder à apparaître, l'inspecteur chargé de l'enquête lance le personnage central sur ses traces. Une surprise attend en effet ce dernier. Il revient avec le trésor, en tire beaucoup d'argent. Sa vie change: appartement somptueux, vêtements élégants, nouvelle femme. Mais change-t-elle vraiment?

Faire un résumé de Je m'en vais est sans doute la pire façon d'en parler. L'histoire est cohérente et pourrait servir de synopsis à beaucoup de films d'action. Les personnages sont des gens ordinaires vivant chacun un peu enfermés dans leur milieu professionnel. Leur base de communication est souvent étroite. Ainsi l'expédition dans le Grand Nord est décrite par le prisme d'un parisien d'une cinquantaine d'années n'ayant que peu de goût et d'expérience pour l'aventure. Ce même parisien finit par entretenir avec le jeune enquêteur une relation plutôt taciturne quoique pleine d'estime réciproque. Les personnages d'Echenoz sont condamnés à cette solitude qui est notre lot à tous. Jamais pourtant le livre ne verse dans le pathos. Tout le talent d'Echenoz tient dans la distance qu'il parvient à mettre dans son écriture. Restant prudemment à côté de son histoire et de ses personnages, se permettant parfois une intervention critique ("Il faut bien dire ce qui est: Baumgartner m'ennuie"), il joue avec son livre. Il se refuse à l'introspection, préférant une écriture plus objective. Elle n'est pas neutre pour autant. Echenoz manie l'ironie avec une gaîté légère qui n'est pas sans rappeler celle des meilleurs ouvrages d'Amélie Nothomb. Il s'est choisi la position d'un auteur-narrateur qui serait omnipotent, mais pas omniscient. Ceci lui offre une liberté dont il use avec parcimonie, mais toujours en s'amusant. C'est tant mieux pour moi. Ce plaisir d'écrire, absent de tant de romans français dont je viens de terminer la lecture (voir la Pile de Bouquins pour plus de détails) produit de véritables pépites qui me consolent de bien des désappointements. A croire qu'en littérature, l'or ne se cache pas dans le sable, mais dans la merde. Et plus celle-ci est profonde, plus précieuses sont les pépites.

Echenoz Jean  
обложка книги Je voudrais que quelqu'un m'attende quelque part Je voudrais que quelqu'un m'attende quelque part

Les personnages de ces douze nouvelles sont pleins d'espoirs futiles, ou de desespoir grave. Us ne cherchent pas a changer le monde. Quoi qu'il leur arrive, ils n'ont rien a prouver. Ils ne sont pas herolques. Simplement humains. On les croise tous les jours sans leur preter attention, sans se rendre compte de la charge d'emotion qu'ils transportent et que revele tout a coup la plume si juste d'Anna Gavalda. En pointant sur eux ce projecteur, elle eclaire par ricochet nos propres existences.

Gavalda Anna  
Jeanne d’Arc fait tic-tac

Tic-tac… Vous entendez?… Ce murmure… Chaque soir, au village, les habitués se retrouvent au bistrot pour écouter les histoires incroyables d'oncle Guillaume. Des Nike entraînent celui qui les porte vers des plans pas nets. Kennedy coule des jours anonymes après avoir mis en scène son assassinat. Le Remplaceur change les mots français en leurs équivalents anglais jusqu'à faire oublier la langue maternelle à ses victimes… Oncle Guillaume donne le frisson et fonde une nouvelle mythologie. Tic-tac…

Un jour, à force de se raconter des histoires, la France déclare la guerre à l'Amérique. Des troupes françaises débarquent par surprise en Floride et progressent rapidement jusqu'à Atlanta. Tic-tac… Tout ce bruit… Les succès et les revers de la viande à canon.

Gran Iegor  
обложка книги Jedwab Jedwab

To nie jest powieść. Ani nawet opowiadanie. To pewna historia. Zaczyna się od mężczyzny, który przemierza świat, a kończy jeziorem w wietrzny dzień. Mężczyzna nazywa się Herve Jancour. Jak się nazywa jezioro nie wiadomo…

Można by powiedzieć, że jest to historia miłosna. Ale gdyby tylko o to chodziło, nie warto by było opowiadać. Są tu pragnienia i cierpienia, które znasz dobrze, ale nie znajdujesz słowa zdolnego je wyrazić. W każdym razie nie jest to słowo MIŁOŚĆ. (To znana sprawa. Kiedy nie potrafisz wyrazić czegoś jednym słowem, posługujesz się całą historią. Tak się to robi. Od wieków).

Każda historia ma swoją muzykę. Ta ma muzykę białą. Trzeba to koniecznie powiedzieć, bo biała muzyka jest muzyką dziwną, czasami cię zaskakuje: gra się ją cicho i tańczy powoli. Jeśli jest dobrze grana, masz wrażenie że słyszysz muzykę ciszy, a znakomici tancerze wydają ci się nieruchomi. Biała muzyka jest czymś diabelnie trudnym. T o właściwie wszystko. Należałoby może wyjaśnić, że jest to historia dziewiętnastowieczna: aby nikt nie spodziewał się samolotów, pralek i psychoanalityków. Nie ma ich tutaj. Może innym razem.

Alessandro Baricco.

Baricco Alessandro  
обложка книги Jeśli zimową nocą podróżny Jeśli zimową nocą podróżny

„Zabierasz się do czytania nowej powieści Italo Calvina Jeśli zimową nocą podróżny. Rozluźnij się. Wytęż uwagę. Oddal od siebie każdą inną myśl. Pozwól, aby świat, który cię otacza, rozpłynął się w nieokreślonej mgle” – tak zaczyna się powieść uważana za sumę literackich dokonań jednego z najważniejszych włoskich pisarzy XX wieku. Czytelnik i Czytelniczka chcą przeczytać jego najnowszą książkę. Będzie to jednak niełatwe. Pierwszy egzemplarz okazuje się wadliwym wydrukiem innej książki. Kiedy Czytelnik i Czytelniczka kupują tę inną książkę, odkrywają, że jest ona jeszcze inną, także wadliwie wydrukowaną. Brakujący dalszy ciąg odnajduje się u pewnego językoznawcy – ale jest to dalszy ciąg zupełnie innego utworu… I tak dalej. Zamiast nowej powieści Calvina Czytelnik i Czytelniczka dostają kolejne powieści-niespodzianki, urywające się zawsze w najciekawszym momencie. Jeśli zimową nocą podróżny to fascynujący literacki labirynt, zdolny pomieścić Kafkę i Borgesa, realizm magiczny, francuski kryminał i rosyjską powieść rewolucyjną. Niezwykły eksperyment, wymagający „wytężenia uwagi” rozumianego jako gotowość na intelektualną przygodę.

Literatura XX wieku przyzwyczaiła nas do najrozmaitszych gier. Większość z nich świadczyć jednak miała o niemożności napisania powieści w epoce, gdy wyczerpały się wszystkie konwencje. Jeśli zimową nocą podróżny jest natomiast manifestacją twórczej potęgi.

„Gazeta Wyborcza”

Powieść Calvina to hymn na cześć świata, który teraz, na naszych oczach, odchodzi w przeszłość. Jest to świat ludzi Księgi, gdzie właśnie książka była głównym kulturowym wyznacznikiem, stanowiąc dla człowieka źródło wartości, informacji i estetycznej podniety.

„Fantastyka”

Wszystko to opisane jest z niespotykanym talentem narracyjnym, powodującym, że od książki tej, mimo jej ogromnej erudycji, trudno się oderwać, a czytelnik, bardziej niż czytający inne dzieła, staje się związany z trzymanymi w dłoniach stronicami. […] Mimo iż wszystko dzieje się wśród nieistniejących książek i państw, to jednak nie ma w tej powieści niczego z bajki, a więcej w niej prawd o czasach współczesnych niż w niejednej książce pretendującej do miana obrazującej dzisiejsze czasy.

„Tak i nie”

Krzyżówka? Labirynt? Literatura kombinatoryczna? Semantyczne laboratorium?

Chyba wszystko po trochu. Jeśli zimową nocą podróżny to książka doskonała zarówno do akademickich dyskusji, jak i do poduszki.

„Krzywe Koło Literatury”

U Calvina magia miesza się z rzeczywistością, a raczej rzeczywistość odsłania swoją magiczną (nierzeczywistą) formę.

„Dekada Literacka”

Calvino Italo  
обложка книги Jericho Mosaic Jericho Mosaic

The stunning conclusion to Edward Whittemore’s Jerusalem Quartet: The remarkable story of an Israeli agent who infiltrates Syrian intelligence, keying victory in the Six Day War.

Yossi is an ideal agent for the Mossad—an Iraqi Jew, an idealist, and a charming loner, fluent in Arab dialects. Tajar, a brilliant agent, recruits and manages Yossi, code-named “the Runner.” Thus begins the longest-running and most successful operation in the history of Israeli intelligence. Yossi’s cover is Halim, a Syrian businessman who has returned home from Buenos Aires and whose charm inspires high-level friendships. His reputation leads to an opportunity that he can’t refuse: Tajar becomes a double agent infiltrating Syrian intelligence.

Meanwhile, in the desert oasis of Jericho, Abu Musa, an Arab patriarch, and Moses the Ethiopian, meet each day over games of shesh-besh and glasses of Arak to ponder history and humanity. We learn about the friendship of Yossi’s son, Assaf, an Israeli soldier badly wounded during the Six Day War, and Yousef, a young Arab teacher who, in support of the Palestinian cause, decides to live as an exile in the Judean wilderness.

Whittemore Edward The Jerusalem Quartet  
обложка книги Jernigan Jernigan

From Holden Caulfield to Moses Herzog, our best literature has been narrated by malcontents. To this lineage add Peter Jernigan, who views the world with ferocious intelligence, grim rapture, and a chainsaw wit that he turns, with disastrous consequences, on his wife, his teenaged son, his dangerously vulnerable mistress — and, not least of all, on himself. This novel is a bravura performance: a funny, scary, mesmerizing study of a man walking off the edge with his eyes wide open — wisecracking all the way.

Gates David  
обложка книги Jerusalem Jerusalem

In the half a square mile of decay and demolition that was England’s Saxon capital, eternity is loitering between the firetrap tower blocks. Embedded in the grubby amber of the district’s narrative among its saints, kings, prostitutes and derelicts a different kind of human time is happening, a soiled simultaneity that does not differentiate between the petrol-coloured puddles and the fractured dreams of those who navigate them. Fiends last mentioned in the Book of Tobit wait in urine-scented stairwells, the delinquent spectres of unlucky children undermine a century with tunnels, and in upstairs parlours labourers with golden blood reduce fate to a snooker tournament.

Disappeared lanes yield their own voices, built from lost words and forgotten dialect, to speak their broken legends and recount their startling genealogies, family histories of shame and madness and the marvellous. There is a conversation in the thunderstruck dome of St. Paul’s cathedral, childbirth on the cobblestones of Lambeth Walk, an estranged couple sitting all night on the cold steps of a Gothic church-front, and an infant choking on a cough drop for eleven chapters. An art exhibition is in preparation, and above the world a naked old man and a beautiful dead baby race along the Attics of the Breath towards the heat death of the universe.

An opulent mythology for those without a pot to piss in, through the labyrinthine streets and pages of Jerusalem tread ghosts that sing of wealth and poverty; of Africa, and hymns, and our threadbare millennium. They discuss English as a visionary language from John Bunyan to James Joyce, hold forth on the illusion of mortality post-Einstein, and insist upon the meanest slum as Blake’s eternal holy city. Fierce in its imagining and stupefying in its scope, this is the tale of everything, told from a vanished gutter.

Moore Alan  
обложка книги Jerusalem Poker Jerusalem Poker

The second book of the Jerusalem Quartet, in which the fate of the Holy City is determined by an epic poker game played in the back of a Jerusalem antiques shop.

On New Year’s Eve, 1921, three men sit down to a poker game. The Great Jerusalem Poker Game, as it’s eventually known, continues for the next twelve years — the players unwilling to leave a competition whose prize is control of Jerusalem. The players are as exotic as the game: Cairo Martyr, a one-time African slave, now the Middle East’s chief supplier of aphrodisiac mummy dust; Joe O’Sullivan Beare, an Irish tradesman with a specialty in sacred phallic amulets; and Munk Szondi, an Austro-Hungarian Imperial Army colonel turned dedicated Zionist.

But before the final hand is played to determine the destiny of the Holy City, a dangerous new player enters the picture: Nubar Wallenstein, an Albanian alchemist determined to achieve immortality, and heir to the world’s largest oil syndicate. He finances a vast network of spies dedicated to destroying the players, and his aim is to win complete power over Jerusalem.

Whittemore Edward The Jerusalem Quartet  
обложка книги Jesień Cudów Jesień Cudów

Mariah przyłapuje męża z inną kobietą i wpada w depresję, a jej córka Faith – świadek zdarzenia – zaczyna zwierzać się wyimaginowanej przyjaciółce.

Początkowo Mariah lekceważy te rozmowy, jednak kiedy Faith dokonuje kolejnych cudownych uzdrowień, a na jej dłoniach pojawiają się stygmaty, zadaje sobie pytanie, czy córce istotnie nie objawia się Bóg. Wieść rozchodzi się błyskawicznie – Mariah i Faith wbrew własnej woli stają się bohaterkami medialnego cyrku. Rozwój sytuacji nieuchronnie prowadzi do destabilizacji rodziny dręczonej przez media, lekarzy oraz posiadaczy jedynych słusznych prawd.

Picoult Jodi  
Jesienna Miłość

Jest rok 1958. Beztroski siedemnastolatek, Landon Carter, rozpoczyna naukę w ostatniej klasie szkoły średniej w Beauford w Karolinie Północnej. Jego ojciec kongresman pragnie, by syn zrobił karierę – tymczasem Landon, podobnie jak reszta klasy, nie zaczął jeszcze zastanawiać się, co zrobić z dorosłym życiem. Jedynie Jamie Sullivan, cicha, spokojna dziewczyna, opiekująca się owdowiałym ojcem, pastorem, jest inna. Nie rozstaje się z Biblią, nie chodzi na prywatki, a dzień bez dobrego uczynku uważa za stracony. Tymczasem zbliża się doroczny bal. Nie mając akurat dziewczyny, Landon w odruchu desperacji zaprasza Jamie, na którą nikt dotąd nie zwrócił uwagi. Znajomość nie kończy się na balu. Wykpiwany przez kolegów chłopak początkowo unika Jamie, wkrótce jednak ich kontakty przeradzają się w przyjaźń, a potem głęboką miłość. Landon odkrywa prawdziwy sens życia – piękno natury, radość, jaką sprawia pomaganie innym, ból po utracie najbliższej osoby…

Sparks Nicholas  
обложка книги Jesus Saves Jesus Saves

From one of the most daring and sensuous young writers in America, Jesus Saves, a New York Times Notable Book of the Year, is a suburban gothic that explores the sources of evil, confronts the dynamic shifts within theology, and traces the consequences of suburban alienation. Set in the modern launch pads of adolescent ritual, the strip malls and duplexes on the back side of suburbia, it's the story of two girls: Ginger, a troubled minister's daughter; and Sandy Patrick, who has been abducted from summer camp and now smiles from missing-child posters all over town.

Layering the dreamscapes of Alice in Wonderland with the subculture of River's Edge, Darcey Steinke's Jesus Saves is an unforgettable passage through the depths of the literary imagination.

Steinke Darcey  
обложка книги Jeszcze Się Spotkamy Jeszcze Się Spotkamy

Francuska "powieść roku" 2005. 11 tygodni na pierwszym miejscu list bestsellerów i ponad 700 tys. sprzedanych egzemplarzy.

Spotkanie Lauren i Arthura nastąpiło w sytuacji niezwykłej – ona jako zjawa dziewczyny leżącej w śpiączce powróciła do mieszkania, które on właśnie wynajął. Tak zaczęła się ich wielka, pełna poświęceń miłość. Arthur uratował Lauren, ale w pamięci cudem ocalonej dziewczyny nie zachował się żaden ślad ich związku, ani minionych wydarzeń. Pogodziwszy się z utratą ukochanej i uciekając przed dręczącymi go wspomnieniami, Arthur wyjeżdża na jakiś czas do Paryża. Po powrocie do San Francisco walczy ze sobą, omija miejsca, gdzie mógłby zetknąć się z Lauren. Tymczasem młoda lekarka nie potrafi zapomnieć tajemniczego mężczyzny, który czuwał przy jej szpitalnym łożu, gdy budziła się ze śpiączki. Kim był – człowiekiem, którego znała przed wypadkiem, czy księciem z bajki? Przewrotny los ponownie ich połączy – i jeszcze raz rozdzieli. Tym razem to Lauren musi znaleźć sposób, by ocalić miłość – musi odszukać i uratować Artura, zanim nie będzie za późno…

Levy Marc  

Поиск книг, авторов и серий книг от Яндекса:

Новинки! Свежие поступления книг жанра «Современная проза»

  •  Лакомый кусочек. Постижение
     Этвуд Маргарет
     Проза, Современная проза

    Маргарет Этвуд — одна из наиболее ярких фигур в современной канадской литературе. Ее произведения пользуются неизменным успехом во всем англоязычном мире, многие переведены на другие языки.

    В сборник вошли два ранних романа писательницы, благодаря которым она — молодой, но уже известный поэт — завоевала прочную репутацию талантливого, оригинального прозаика: «Лакомый кусочек» (1969) и «Постижение» (1972).

    Романы Маргарет Этвуд приглашают читателя к честному и откровенному разговору о судьбе женщины — нашей современницы.

  •  Повести. Пьесы
     Жуховицкий Леонид
     Проза, Современная проза, Поэзия, Драматургия, Драматургия
    Компиляция

    Леонид Аронович Жуховицкий — русский писатель, публицист, педагог. Член секретариата Союза писателей Москвы, автор более 30 книг и 15 пьес. Переводился на 40 иностранных языков. Лауреат нескольких российских международных литературных премий. Член Союза писателей СССР (с 1963 года).



    Содержание:

    Колькин ключ
    Женщина до весны
    Лягушка в сметане
    Ночлег в чужой квартире
    Ребенок к ноябрю
    Чужой вагон
    Девочка на две недели (пьеса в двух действиях)
    Жужа из будапешта (комедия в двух действиях)



  •  Паровозик Чарли Чу-Чу
     Кинг Стивен, Эванс Берил, Дэмерон Нэд
     Проза, Современная проза

    Чарли — самый модный из паровозов, но впечатление от него остается странное. Красная Шапочка, например, непременно бы прокомментировала слишком острые зубы паровозика (зачем они ему вообще?). Чарли пашет как лошадь, Чарли возит тяжелые составы и дружит с машинистом Бобом. Но судьба его печальна (а чего мы ждали от Кинга?).



    Переводчик:  mmk1972

  •  Полет на месте
     Кросс Яан
     Проза, Современная проза,

    Роман выдающегося эстонского писателя, номинанта Нобелевской премии, Яана Кросса «Полет на месте» (1998), получил огромное признание эстонской общественности. Главный редактор журнала «Лооминг» Удо Уйбо пишет в своей рецензии: «Не так уж часто писатели на пороге своего 80-летия создают лучшие произведения своей жизни». Роман являет собой общий знаменатель судьбы главного героя Уло Паэранда и судьбы его родной страны. «Полет на месте» — это захватывающая история, рассказанная с исключительным мастерством. Это изобилующее яркими деталями изображение недавнего прошлого народа.

    В конце 1999 года роман был отмечен премией Балтийской ассамблеи в области литературы. Литературовед Тоомас Хауг на церемонии вручения премии сказал, что роман подводит итоги жизни эстонского народа в уходящем веке и назвал Я. Кросса «эстонским национальным медиумом».

    Кросс — писатель аналитичный, с большим вкусом к историческим подробностям и скрытой психологии, «медленный» — и читать его тоже стоит медленно, тщательно вникая в детали длинной и внешне «стертой» жизни главного героя, эстонского интеллигента Улло Паэранда, служившего в годы независимости чиновником при правительстве, а при советской власти — завскладом на чемоданной фабрике. В неспешности, прикровенном юморе, пунктирном движении любимых мыслей автора (о цене человеческой независимости, о порядке и беспорядке, о властительности любой «системы») все обаяние этой прозы



  •  Аквариум
     Байер Томми
     Проза, Современная проза

    Красавица, прикованная к инвалидному креслу…

    Сосед из дома напротив, одержимый жаждой проникнуть в жизнь незнакомки…

    Причудливая, странная, опасная страсть. Страсть-игра. Страсть-экстрим. Завораживающий, необычный «мир на двоих», мир людей, балансирующих на грани между наслаждением и болью… «Все не так. как кажется. И ничто не останется как было!»

  •  Воспоминания о давно позабытом
     Волохонский Анри Гиршевич
     Проза, Современная проза

    Анри Волохонский (р. 1936) — прямой и, быть может, лучший ученик Хлебникова в русской литературе; так беззаветно, как он, вряд ли кто-то любит и знает наш язык (оттого он еще и переводчик). Чем бы он ни занимался — сочинением стихов, песен, писанием прозы или переводами, Волохонский создает смыслы, так сказать, по касательной, чем страшно раздражает вечных любителей важно говорить банальности. Он погружает читателя в океан шепотков, бормотаний, приговариваний, он намекает ему на хитроумные тропинки интонаций в густом языковом лесу. Вряд ли эту книгу можно назвать «мемуарами» в обычном смысле этого слова. Фрагменты, мимолетные воспоминания, стихи, максимы, наблюдения, случаи — все, из чего состоит память… и литература.


Новинки месяца жанра «Современная проза»

  •  Сказание о синей мухе
     Тарсис Валерий Яковлевич
     Проза, Современная проза

    «Сказание о синей мухе», уже с весны 1962 года ходившее в Москве и в Ленинграде по рукам в списках, стало известно и Н. Хрущеву, который распорядился отправить В. Я. Тарсиса в психиатрическую больницу. 23 августа 1962 года писателя схватили и доставили в больницу им. Кащенко в Москве, где он пробыл 7 месяцев.

  •  Брак по-американски
     Левина Анна
     Проза, Современная проза, Юмор, Юмористическая проза

    Трагикомические злоключения эмигрантки, пытающейся найти спутника жизни в современном Нью-Йорке.

    Роман, который был удостоен «Золотого Остапа», высшей российской международной национальной премии в жанре юмора и сатиры в номинация «Безграничный юмор». Перед вами рассказ об отчаянной попытке эмигрантки из России сохранить себя в чужой стране и найти свою «половинку», в которой воплотился бы романтический идеал счастья и любви. С великолепным юмором Анна Левина описывает все перипетии взаимоотношений с потенциальными женихами, многочисленные неудачи героини и мучительные разочарования, подстерегающие ее на каждом шагу. Вожделенный брак с казалось бы «золотым» человеком заканчивается полнейшим крахом, а «несгибаемой», умной и ироничной женщине приходится столкнуться с безумием и ужасом бракоразводного процесса.

    Летом 2003 года роман удостоен «Золотого Остапа», высшей российской международной национальной премии в жанре юмора и сатиры, номинация «Безграничный юмор».

    В 2000 году по сценарию в основе которой лежит эта повесть начал сниматься сериал «П.М.Ж.», повествующий о жизни русской эмиграции в США. В съемках приняли участие многие непрофессиональные исполнители и бывшие советские актеры-эмигранты. Планировалось 16 серий, но снято всего 2. Премьера пилотных серий состоялась в ноябре 2001 года на телеканале ОРТ.

  •  Спрут
     Норрис Фрэнк
     Проза, Классическая проза, Современная проза

    Настоящий том «Библиотеки литературы США» посвящен творчеству Стивена Крейна (1871–1900) и Фрэнка Норриса (1871–1902), писавших на рубеже XIX и XX веков. Проложив в американской прозе путь натурализму, они остались в истории литературы США крупнейшими представителями этого направления. Стивен Крейн представлен романом «Алый знак доблести» (1895), Фрэнк Норрис — романом «Спрут» (1901).

  •  Тянитолкай
     Марамзин Владимир Рафаилович
     Фантастика, Социально-психологическая фантастика, Проза, Современная проза, Поэзия, Драматургия, Драматургия

    «Тянитолкай» — остроумный рассказ, написанный в 1966 году и посвященный фантастическим отношениям писателей и КГБ. В уста чекистов из Большого дома на Литейном, 4, автор вложил высказывания диссидентов: «Взгляните только на редакторов: ни одного приличного человека! Если не подлец, так дурак, а если не дурак — то негодяй», — сказал мой сосед с неожиданной страстью. «А иначе и не удержится!» — добавила девушка. Я с удивлением переводил глаза с одного сотрудника на другого. Право, можно было подумать, что я нахожусь посреди самых крайних, самых прогрессивных из моих знакомых. Временами мне даже казалось, что тут прогрессивней. — «А писатели? Писатели лучше?» — с деланой горечью спросил студент сам себя и с нею же сам себе тотчас ответил: «Так и заглядывают во все глаза наверх: что, мол, угодно?».

    Чекисты в этом рассказе превратились в умных и тонких ценителей литературы, что вызвало неоднозначную реакцию сотрудников КГБ. Ведь если квалифицировать рассказ как клевету, то получается, что клеветой было изображение их самих как людей умных. «Вплотную» Марамзиным занялись 24 июля 1974 года. Следователей сначала заинтересовало 5-томное самиздатовское собрание сочинений Бродского, которое писатель собирал будучи почитателем его стихов. Однако позже стихи Бродского были исключены из обвинения, а в вину вменили изготовление и распространение антисоветских материалов — ст. 70 УК РСФСР. Тогда припомнили и «тянитолкая»…

  •  Принц без королевства
     Фомбель Тимоте де
     Проза, Современная проза

    Ванго — юноша без прошлого. Он вырос на острове вблизи Сицилии, свободно говорит на нескольких языках, но ничего не знает ни о себе, ни о своей семье. Он жаждет раскрыть тайну своего рождения и навсегда избавиться от страха погони, который знаком ему с самого детства. Для этого он должен найти того, кто погубил его родителей, — теперь Ванго даже известно его имя. Юноше предстоит очень опасное путешествие, ведь по его следу идет настоящий злодей — убийца и торговец оружием Виктор Волк. А еще Ванго преследуют люди Иосифа Сталина, которым приказано во что бы то ни стало расправиться с ним. Чтобы не подвергать смертельной опасности Этель, готовую последовать за Ванго хоть на край света, юноша покидает ее во время очередной остановки дирижабля «Граф Цеппелин», на котором они двадцать дней летели вместе и были так счастливы. На дворе 1929 год, через несколько лет к власти придет Адольф Гитлер, и Европа уже никогда не будет прежней. Удастся ли Ванго спасти себя и тех, кто ему дорог? Суждено ли ему вновь увидеть Этель? Юноша отправляется в долгий путь, чтобы десятилетие спустя наконец раскрыть тайну, которую хранит его прошлое.

    В 2010–2011 годах, после мирового успеха фэнтези «Тоби Лолнесс», французский писатель Тимоте де Фомбель выпустил подростковый роман «Ванго», который критики тут же назвали лучшим из лучших. Только во Франции книга разошлась тиражом свыше 100 тысяч экземпляров. «Ванго» — первый совместный проект издательств «КомпасГид» и «Самокат», которые объединились специально, чтобы представить российскому читателю эту захватывающую книгу. В 2014 году вышла первая часть двухтомника — «Между небом и землей». «Принц без королевства» — второй и заключительный том приключенческой эпопеи «Ванго» Тимоте де Фомбеля.

 Жанры книг


 На хлебушек библиотекарю